gar² /gär/ (chiefly Scot)

To cause, to compel (also (Spenser) garre)

• unharness
• unharnessed
• unharnesses
• unharnessing
• unharvested
• unhasp
• unhasped
• unhasping
• unhasps
• unhasting
• unhasty
• unhat
• unhatch'd
• unhatched
• unhats
• unhatted
• unhatting
• unhattings
• unhaunted
• unhazarded
• unhazardous
• UNHCR
• unhead
• unheaded
• unheading